Το νέο βιβλίο μου για το Ρήμα

Γλωσσικά «ζούμε στο βασίλειο τού ρήματος» θα μπορούσε να συμπεράνει ο αναγνώστης τού πρόσφατου βιβλίου μου «Προς μια ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗΣ στην γλώσσα με επίκεντρο το ΡΗΜΑ. Το παράδειγμα τής Ελληνικής» (Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2026, σελ. 279 στην σειρά Γλώσσα και Γλώσσες). Πιστεύω ότι δείχνω (όχι πρώτος εγώ) με αυτή την γλωσσολογική μου ανάλυση την συντακτική κυριαρχία τού ρήματος στον λόγο και (αναλυτικά για πρώτη φορά) τον καθοριστικό ρόλο τού μηχανισμού τής ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗΣ στην γλώσσα (υπάγεται στην αριστοτελική διάκριση «γένους – είδους», στηριζόμενος κυρίως στην σύνταξη όπως λειτουργεί στην δομή τής πρότασης (εκφωνήματος).

Όλα γύρω από το ρήμα, να το εξειδικεύουν, συμπληρώνοντας, διευρύνοντας, εμβαθύνοντας, αναπτύσσοντας τον πυρήνα τού λόγου, το ρήμα: με πρώτα τα υποχρεωτικά «ορίσματα» τού ρήματος (υποκείμενο – αντικείμενα), ουσιαστικά κυρίως, κι από κοντά όλα τα άλλα συστατικά τής γλώσσας ( άρθρα, επίθετα, επιθετικές αντωνυμίες, επιρρήματα, προθετικά σύνολα, επιρρηματικές προτάσεις, επιρρηματικές μετοχές). Όλα με και γύρω από «τα ρήματα τού πράττειν» (do verbs) να δηλώνουν την μεταβλητότητα στην ζωή τού ανθρώπου (το «γίγνεσθαι» τού Ηρακλείτου και τού Αριστοτέλους) και «τα ρήματα τού εἶναι» (be verbs) να δηλώνουν την απόδοση ταυτότητας και ιδιοτήτων στα όντα (την σταθερότητα τού «εἶναι» τής διαχρονικής φιλοσοφικής αναζήτησης). Να γιατί, οι άλλοι σοφοί, οι Κινέζοι γραμματικοί ονόμασαν (μαθαίνουμε από τον Jespersen) το ρήμα «ζωντανή λέξη», σε αντίθεση με την στατικότητα τού ουσιαστικού που τους οδήγησε ―καθ’υπερβολήν―να χαρακτηρίσουν σαν «νεκρή λέξη».

Προτρέπω τους φίλους που αγαπούν την γλώσσα και προβληματίζονται γενικότερα για την δομή και την λειτουργία των συστατικών τής γλώσσας τα οποία απαρτίζουν τελικά τον λόγο να διαβάσουν αυτό το βιβλίο μου.