Δείγμα από το βιβλίο μου για το Ρήμα

Έναντι μιας θεώρησης τής κατανόησης τής πρότασης που ξεκινάει από τις λέξεις —προφανώς με την σειρά που εμφανίζονται στην ομιλία— και μάλιστα από την φωνολογική δομή τους προς την μορφοσυντακτική, η ρηματοκεντρική θεώρηση τής γλώσσας υπαγορεύει διαφορετική διαδικασία: ο ακροατής / αναγνώστης θα κατανοήσει την πρόταση, από την στιγμή που θα φτάσει ή θα αναχθεί και θα εστιάσει στο ρήμα, το μόνο που μπορεί να φωτίσει όλη την πρόταση σε πλήρεις (όχι ελλειπτικές) προτάσεις. Μέχρι διαδικαστικά να εντοπιστεί το ρήμα —ο κεντρικός πυρήνας γύρω από τον οποίο οικοδομείται όλη η πρόταση— δεν είναι δυνατόν να υπάρξει ουσιώδης κατανόηση τής πρότασης. Αυτό στοιχεί και προς το κύριο χαρακτηριστικό τής πρότασης που δεν είναι η γραμμικότητα αλλά η ιεραρχικότητα των συστατικών τής πρότασης.

Γνωσιολογικά, η διαδικασία τής εξειδίκευσης είναι κατ’ ουσίαν μια γνωστική διαδικασία κατά την οποία ο ομιλητής γνωρίζει ποιος ενεργεί, την πηγή τής ενέργειας (το υποκείμενο), τον αποδέκτη, τον στόχο τής ενέργειας (το αντικείμενο) και πρωτίστως την ίδια την ενέργεια (το ρήμα). Μέσα από αυτή την διαδικασία εξεδίκευσης ο ομιλητής οργανώνει, εκθέτει και εκτυλίσσει την σκέψη του.