Την ορθογραφία και τα μάτια σας !

Η ορθογραφία τής Ελληνικής είναι ό,τι ονομάζεται «ιστορική» ή «ετυμολογική» ορθογραφία∙ δηλώνει δηλ. την μορφή τής λέξης όπως ξεκίνησε, τότε που η γραφή της ήταν απείκασμα τής προφοράς και αυτή τής προέλευσής της, τής ετυμολογίας της. Είκοσι οκτώ (28) τουλάχιστον αιώνες γράφουμε την Ελληνική με το ίδιο αλφάβητο, το ελληνικό, και είκοσι τέσσερις (24) αιώνες την γράφουμε με την ίδια ορθογραφία, αυτήν τού αττικού αλφαβήτου, την (εκ των υστέρων) καλούμενη ιστορική / ετυμολογική ορθογραφία.

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά αυτής τής ορθογραφίας και η άμεση ή έμμεση διδακτική αξία της; Είναι:

1. Σημειολογική (γράφεται με σημεία, τα ελληνικά γράμματα)

2. Ιστορική/ετυμολογική (δηλώνει την προέλευση των λέξεων)

3. Σημασιολογική (λόγω διαφάνειας δηλώνει συχνά την σημασία)

4. Φωνητική (σύνδεση προφοράς και γραφής με κανόνες)

5. Κιναισθητική (όταν είναι χειρόγραφη επιδρά μαθησιακά)

6. Αισθητική (ως χειρόγραφη στον σχεδιασμό των γραμμάτων)

Έχει εξαρθεί συχνά και πολύ ο ρόλος των γραμμάτων στην ορθογραφική παράσταση των λέξεων. Αλλά τα γράμματα είναι μόνο το υλικό κομμάτι ενός διανοητικού σημειακού γλωσσικού συστήματος που είναι το Αλφάβητο, ενώ η ορθογραφική σύσταση των λέξεων αποτελεί την ιστορική βαρύτητα και σημασιολογική διαφάνεια των λέξεων.

Άρα, η ορθογραφία των λέξεων τής Ελληνικής είναι ένας συνδυασμός τεχνικής (των γραμμάτων που συνιστούν τις λέξεις) και ιστορίας (τής εικόνας που απαρτίζει τις λέξεις).