English - Under Construction
 
 


Η παρούσα ιστοσελίδα (www.babiniotis.gr) είναι ο μόνος έγκυρος διαδικτυακός τόπος που αφορά στη δραστηριότητα και στα κείμενά μου.
========================================
Συνέντευξη του Γ. Μπαμπινιώτη στην Εφημερίδα των Συντακτών, 19/1/2016
Ένας νέος, δήθεν εθνικός διάλογος για γνωστά και πολυσυζητημένα πλέον θέματα, αν δεν είναι απλό ροκάνισμα τού χρόνου μέχρι να βελτιωθεί κάπως η οικονομική κατάσταση τής χώρας και να μάθει και να καταλάβει και η νέα κυβέρνηση τις παθογένειες τής εκπαίδευσής μας, είναι απλώς χαμένος χρόνος.

Δείτε όλη τη συνέντευξη

========================================

 5 λεπτά με τον καθηγητή Γλωσσολογίας Γιώργο Μπαμπινιώτη

Μια καθημερινή εκπομπή για τη γλώσσα μας στον ΒΗΜΑ FM (10.55 / επανάλ. 15.55) με τον καθηγητή Γ. Μπαμπινιώτη για καλύτερη γνώση και χρήση τής Ελληνικής, προσφορά τού καθηγητή σε όσους αγαπούν και νοιάζονται για τη γλώσσα μας. Ο Γ. Μ. μιλάει για θέματα ετυμολογίας και σημασίας των λέξεων, για τις σωστές ή λανθασμένες γλωσσικές  χρήσεις, για γενικότερα θέματα τής ιστορίας και τής δομής τής ελληνικής γλώσσας, απαντώντας και  σε απορίες, παρατηρήσεις και ερωτήσεις ακροατών. Ακούστε εδώ

========================================
 κλικ για μεγένθυση Ο μαθητής Γεώργιος Μπαμπινιώτης:
1.  Από το αφιέρωμα τού περιοδικού BHMAGAZINO, 6/9/2015 περισσότερα
2. Πειραιώς 62, Από το περιοδικό η λέξη τού 1998 περισσότερα

 

 

 

 

========================================

Λεξικό των πιο απαιτητικών λέξεων τής Νέας Ελληνικής
Κυκλοφορεί από τις 27 Μαΐου

 

Ο ρέκτης, ο στρατηλάτης, ο βάρδος και ο αρχολίπαρος.
Η αχλύς, η ξενηλασία, οι υπερφίαλοι και τα φληναφήματα. Ποιες είναι οι πιο απαιτητικές λέξεις, 15.000 αυθεντικά παραδείγματα, 1.100 επιλεγμένα παραθέματα από τη νεοελληνική γραμματεία, 300 κατατοπιστικά σχόλια.
Ένα λεξικό πρωτότυπο και συγχρόνως ιδιαίτερο έως ιδιόμορφο, με την έννοια ότι έχει μια επιλογή λέξεων που χρησιμοποιούνται σε έναν πιο απαιτητικό λόγο.
Περισσότερα

========================================
Είναι 4.000 και είναι δύσκολες

Συνέντευξη του καθηγητή κ. Γιώργου Μπαμπινιώτη, στη δημοσιογράφο κ. Κουζέλη, στο Βήμα
Περισσότερα
========================================

Ο καθηγητής Γ. Μπαμπινιώτης συνεργάζεται επιστημονικά με τη δημοσιογράφο Βίκυ Φλέσσα στην παρουσίαση μιας γλωσσικής εκπομπής για τη δημόσια τηλεόραση με τίτλο «Οι λέξεις φταίνε», η οποία προβάλλεται από την 1η Φεβρουαρίου κάθε Κυριακή στη ΝΕΡΙΤ στις 19.15 (μετά το δελτίο ειδήσεων)
Δείτε τις προηγούμενες εκπομπές εδώ

========================================

Γ. Μπαμπινιώτη
Λεξικό των Δυσκολιών και των Λαθών στη χρήση της Ελληνικής

Το παρόν Λεξικό λειτουργεί ως «γλωσσικός σύμβουλος» κάθε ομιλητή τής ελληνικής γλώσσας, παρέχοντας έγκυρες και κατανοητές συμβουλές για κάθε γλωσσική δυσκολία που συναντά (ορθογραφική, σημασιολογική, γραμματική, συντακτική, υφολογική)
Περισσότερα








========================================

Γ. ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ Λεξικό για το Σχολείο και το Γραφείο (Γ΄ ΕΚΔΟΣΗ 2012)


Γ' έκδοση (2012) ΕΓΧΡΩΜΗ
Σελίδες: 1.600
Διαστάσεις: 153 x 237mm
ISBN: 978-960-9582-03-2
Εκδόσεις: ΚΕΝΤΡΟ ΛΕΞΙΚΟΛΟΓΙΑΣ
(Α΄ Έκδοση 2004, Β΄ Έκδοση 2008)
Περισσότερα






========================================

Γ. ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ Δ’ έκδοση (2012) Λεξικό τής Νέας Ελληνικής Γλώσσας

  
Σελίδες: 2.256
Διαστάσεις: 194 x 263mm
ISBN: 978-960-89751-5-6
Εκδόσεις: ΚΕΝΤΡΟ ΛΕΞΙΚΟΛΟΓΙΑΣ
 Περισσότερα










========================================

Ετυμολογικό Λεξικό τής Νέας Ελληνικής Γλώσσας.
Ιστορία των λέξεων.

Β' έκδοση (2011)
Διαστάσεις: 1720 σελ., 153 x 237mm
ISBN: 978-960-9582-00-1
Εκδόσεις: ΚΕΝΤΡΟ ΛΕΞΙΚΟΛΟΓΙΑΣ 
Περισσότερα










========================================

Λεξικό Συνωνύμων και Αντωνύμων τής Νέας Ελληνικής Γλώσσας
 
Α' έκδοση (2011)
Σελίδες: 1.248
Διαστάσεις: 153 x 237mm
ISBN: 978-960-89751-9-4
Εκδόσεις: ΚΕΝΤΡΟ ΛΕΞΙΚΟΛΟΓΙΑΣ.
Περισσότερα

Δείτε το ρεπορτάζ του τηλεοπτικού σταθμού ΑΝΤ1 για το νέο λεξικό εδώ



 
 

========================================

"Διαλογισμοί για τη γλώσσα" 3η έκδοση 
   
«Διαλογισμοί για τη γλώσσα και τη γλώσσα μας. Απλά μαθήματα γλώσσας και γλωσσολογίας »  (σελ. 222, Αθήνα 2010, Εκδ. Καστανιώτη)  κυκλοφορεί ήδη στα βιβλιοπωλεία η 3η έκδοση. 
(Περισσότερα για το βιβλίο)

  









========================================


>Είσοδος

 

 

 

 

                  ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ

Εμπλούτισε το Λεξιλόγιό σου με απαιτητικές λέξεις από το "Λεξικό των πιο απαιτητικών λέξεων τής Ν. Ελληνικής"  τού Γ. Μπαμπινιώτη (Κέντρο Λεξικολογίας, 2015)
_________________________________

ρέμβη

  (αρχαία λ., ῥέμβη «περιπλάνηση» < ῥέμβομαι «τριγυρίζω, περιπλανώμαι εδώ και εκεί»∙ Παράγωγα: ρεμβασμός, ρεμβάζω. Η λ.  ρέμβη ίσως συνδέεται ετυμολογικά με τις λ. ράβδος, ραπίζω, ράμφος)

= η ονειροπόληση· η νοσταλγική αναπόληση.
π.χ.««Η ποίηση είναι το όχημα με το οποίο ταξιδεύουμε τη ρέμβη μας.»
π.χ. «Του έριξε ένα άγριο βλέμμα, επειδή τόλμησε να διακόψει τη ρέμβη του.»
π.χ. «δε θα υπάρξουν πια σύννεφα για να ταξιδέψουμε τη ρέμβη μας;
δε θα υπάρξουν πια σώματα για να ταξιδέψουμε τον έρωτά μας;»
                        (Άρης Δικταίος)»


 
Δείτε περισσότερες λέξεις 

   

  Από τα κείμενα τού Γ. Μπαμπινιώτη
_________________________________

«Γλωσσικὸς δυϊσμός: σημαινόμενο – σημαῖνον»

  Ἡ διάκριση «σημαινόμενο – σημαῖνον» πηγαίνει πίσω στοὺς Στωικούς, οἱ ὁποῖοι –μὲ τὸ ζωηρὸ ἐνδιαφέρον ποὺ εἶχαν γιὰ τὴ γλώσσα– μελέτησαν τὴ σχέση «γλώσσας-νοῦ-κόσμου» καὶ καθιέρωσαν τὴ διάκριση τῆς λέξης ὡς σημείου σὲ σημαινόμενον καὶ σημαῖνον. Ὡστόσο, ἡ διάκριση αὐτὴ τῆς λέξης σὲ σημασία (σημαινόμενο) καὶ στὸν τρόπο δήλωσης τῆς σημασίας (σημαῖνον) ἀντιστοιχεῖ, στὴν πράξη, σὲ μια παλιά, εὐρύτερη καὶ γενικότερη διάκριση τῆς γλώσσας σὲ περιεχόμενο καὶ μορφή.
Ὁ ἄνθρωπος ποὺ ἀνέδειξε καὶ καθιέρωσε τὴ διάκριση αὐτὴ στὴ γλωσσολογία καὶ δι’ αὐτῆς σὲ πολλοὺς ἄλλους χώρους τῶν κοινωνικῶν ἐπιστημῶν εἶναι ὁ Ferdinand de Saussure. Δημιουργώντας μια θεωρία τῆς λέξης καὶ τοῦ σημείου (signe) γενικότερα –αὐτὸς ἄλλωστε εἶναι ὁ εἰσηγητὴς τῆς μελέτης τοῦ γλωσσικοῦ σημείου καὶ μαζὶ τοῦ ὅρου σημειολογία (semiologie)– ὁ Saussure ἐμβάθυνε στὴ δομὴ τῆς λέξης ὡς μοναδικοῦ συμβατικοῦ συνδυασμοῦ ἑνὸς ὁρισμένου σημαινομένου (σημασίας) μὲ μια ὁρισμένη φθογγικὴ δήλωση (σημαίνοντος).
Ἐπιμένει στὸ ὅτι ὁ συνδυασμὸς αὐτὸς εἶναι συμβατικὸς –ὄχι αἰτιώδης–, χρησιμοποιώντας μάλιστα τὸν σκληρὸ ὅρο «arbitraire» (αὐθαίρετος), ποὺ δὲν
εἶναι σήμερα ἀποδεκτός, καὶ σὲ σχέση μὲ τὴν ἴδια τὴν ὑπόσταση τῆς λέξης δείχνει ὅτι καὶ τὸ σημαῖνον (ὅπως ἡ σημασία) εἶναι νοητικὴ ὀντότητα, εἶναι πληροφορία ποὺ ὑπάρχει στὸ μυαλό μας γιὰ τὸ πῶς δηλώνεται μία σημασία λέξης σὲ ὁρισμένη γλώσσα. Δοθέντος δὲ ὅτι αὐτὴ ἡ σχέση εἶναι συμβατικὴ («θέσει», τεθειμένη δηλαδὴ κατὰ τὸν Ἀριστοτέλη), δὲν θὰ τὴν βροῦμε σὲ ἄλλες γλῶσσες, ἐκτὸς ἂν πρόκειται γιὰ γλῶσσες ποὺ συνδέονται γενετικὰ (ἀνήκουν στὴν ἴδια γλωσσικὴ οἰκογένεια).
Σημαινόμενο καὶ σημαῖ νον ἀποτελοῦν τὴν ἐσωτερικὴ πλευρὰ τοῦ γλωσσικοῦ σημείου (τῆς λέξης) καὶ στοιχοῦν ἐξωτερικὰ τὸ μὲν σημαινόμενο σὲ κάποιο ἀντικείμενο στὸ ὁποῖο ἀναφέρεται (τὸ «αντικείμενο ἀναφορᾶς»), τὸ δὲ σημαῖνον σὲ μια διαδοχὴ φθόγγων ποὺ τὸ δηλώνουν ἠχητικὰ ἢ σὲ μια ὁρισμένη παράσταση γραμμάτων, συχνὰ ἱστορικὰ προσδιορισμένη («ἱ στορικὴ ὀρθογραφία»), ποὺ τὸ δηλώνουν στὸν γραπτὸ λόγο.
Αὐτὸς ὁ γλωσσικὸς δυϊσμὸς θὰ λέγαμε ὅτι εἶναι ἐγγενὴς στὴν ἀνθρώπινη γλώσσα. Σὲ ἐπίπεδο λέξης συνίσταται στὴν ἀντίθεση τῆς πληροφορίας ποὺ δίνει μία λέξη καὶ στὸν συμβατικὸ τρόπο δήλωσης αὐτῆς τῆς πληροφορίας· π.χ. ἡ σημασία «εἰρήνη», ποὺ δηλώνει συγκεκριμένη πληροφορία (ἀποφυγὴ πολεμικῆς σύγκρουσης, ἠρεμία κ.τ.ὅ.), δηλώνεται συμβατικὰ στὴν Ἑλληνικὴ μὲ τὴ διαδοχὴ τῶν φθόγγων ἢ ἀκριβέστερα τῶν φωνημάτων /i.r.ί.n.i./, τὰ ὁποῖα στὴν ἑλληνικὴ γραφὴ παριστάνονται μὲ τὰ γράμματα
<εἰ.ρ.ή.ν.η.>.
Ἀλλὰ καὶ ὅλη ἡ ἐπικοινωνία εἶναι δυϊστική· ἔχει σημαινόμενο καὶ σημαῖνον· ἔχει τὸ ἐπίπεδο τοῦ μηνύματος ἢ τοῦ περιεχομένου ἢ τῆς πληροφορίας καὶ τὸ ἐπίπεδο τῆς μορφῆς, τῆς δήλωσης ἤ, ἀλλιῶς, τῆς ἔκφρασης τοῦ περιεχομένου. Σὲ κάθε περίπτωση, ἔχουμε τὸ τὶ καὶ τὸ πῶς. Τὸ ἴδιο συμβαίνει καὶ στὸ ἐπίπεδο τοῦ κειμένου. Κι ἐδῶ ἔχουμε περιεχόμενο καὶ μορφή, σημαινόμενο καὶ σημαῖνον. Προκειμένου μάλιστα γιὰ τὸ κείμενο, τὸ σημαινόμενο ἀπαρτίζεται ἀπὸ ἕνα σύνθετο σύνολο πληροφοριῶν μὲ πολλὲς λειτουργίες ποὺ ὁδηγοῦν καὶ σὲ ἀνάλογη σύνθετη μορφὴ τοῦ σημαίνοντος τοῦ κειμένου. Τέλος, ἐπειδὴ ἡ σχέση περιεχομένου καὶ μορφῆς δὲν εἶναι ποτὲ σχέση 1:1, ὑπάρχει πάντοτε ἡ δυνατότητα ἐπιλογῶν ποὺ εἶναι καὶ ἡ πιὸ δημιουργικὴ διαδικασία τῆς γλώσσας.
Τελικὰ, οἱ ὅροι τῶν Στωικῶν σημαινόμενον καὶ σημαῖνον, ἀφοῦ δηλώθηκαν ἀπὸ τὸν ἱερὸ Αυγουστίνο λατινιστὶ ὡς signatum και signans, καθιερώθηκαν Γαλλικὰ
ἀπὸ τὸν Saussure ὡς signifie καὶ signifiant μέσα ἀπὸ τὴν ἀπήχηση ποὺ εἶχαν στὸν γαλλικὸ δομισμὸ (Barthes, Levi-Strauss, Foucault, Lacan, Derrida κ.ἄ.).

(Από το βιβλίο τού Γ. Μπαμπινιώτη «Διαλογισμοὶ γιὰ τὴ γλῶσσα καὶ τὴ γλῶσσα μας», σελ. 40 κ.ἑξ.)


Δείτε περισσότερα κείμενα
εδώ

 

 

 

 

               
 

 


2009 - 2016 | | |  RSS |
 
Powered by Webiz